راحتم بگذار ای رويای دور ای عشق محال

ای تمام سهم من از زندگی

عشق تو چيزی به جز زجر نصيب من نکرد

می خواهم اسوده باشم

می دانی عشق ما مثل دو خط موازی بود

که تا بی نهايت نقطه قطعی ندارد

خواستم قصه ما هم مثل قصه شيرين وفرهاد شود

اما نشد ...............................

نه من ان فرهاد کوه کن بودم نه تو ان شيرين شيدا

من رفتم بخاطر تو که رفيق نيمه راه بودی...

بچه ها برایم دعا کنید و نگوئید چرا باور کنید دیگر راهی نمانده بود رفتم که رفتم

همتونو دوست دارم و داشتم و خواهم داشت

دنیا خداحافظ